HET SLAVENSCHIP LEUSDEN PDF

Aan boord waren ongeveer Afrikanen die de West-Indische Compagnie in Suriname als slaven had willen verkopen, slechts 16 van hen overleefden de ramp. Op 30 december kwam het schip ter hoogte van de Duivelseilanden boven Frans-Guyana in een zeer dichte mist terecht. Toen de mist de volgende ochtend opgetrokken was, dacht de bemanning al bij de monding van de Surinamerivier terecht te zijn gekomen, de eindbestemming van de reis. In werkelijkheid ging het om de Marowijne, de grensrivier met Frans-Guyana.

Author:Kisar Yozshuhn
Country:Guyana
Language:English (Spanish)
Genre:Photos
Published (Last):7 August 2008
Pages:314
PDF File Size:19.5 Mb
ePub File Size:5.15 Mb
ISBN:824-5-54346-638-6
Downloads:92872
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Zulkizshura



Om uur bespreken we de studie Management van de Leefomgeving en om uur International Business in Food and Flowers. Klik alvast op de play-knop om voor een reminder! Ik vind geschiedenisboeken altijd erg interessant en dat spatte van dit boek af.

Toen ik de achterflap las, wist ik het zeker: Je ziet de wereld vanuit een slaaf en een kapitein, wat heel interessant kan worden. Dit boek is verfilmd en uitgezonden als serie op tv. Deze serie heeft me toen erg aangegrepen en ik hoop te dat ook in dit boek te vinden. Ik verwachtte van dit boek dat het slavenleven uitgebreid beschreven zou worden, met alle verschillen tussen de kapitein en het slavenmeisje. Ook dat het verhaal en de oneerlijkheid me erg zouden aangrijpen.

Ik zal beginnen met het boek zelf: maar bladzijden en nog een C-boek ook! Normaal gesproken lees ik boeken tussen de en bladzijdes: tjonge wat was dit een domper. Ik heb overwogen om alsnog een ander boek te gaan lezen, maar ik vond dit verhaal zo leuk lijken. Qua inhoud was het boek wat ik had verwacht: je zag de wereld vanuit de 2 perspectieven en voelde de wanhoop en oneerlijkheid heel erg.

Het boek was goed te lezen en helemaal niet moeilijk. Ook werd het nergens saai. Jammergenoeg ging het verhaal wel in een sneltreinvaart: het had van mij uitgebreider beschreven mogen worden, zeker als je naar het bladzijde-aantal kijkt en wat er allemaal in het verhaal allemaal gebeurt. Natuurlijk wel logisch, maar het eindigde daardoor erg zielig. Hoofdstuk 2. Samen met andere geroofden moet ze vele dagen lopen tot ze bij een veel grotere groep aankomen en daarmee samen verder gaan.

De groep komt na ruim 10 dagen aan bij zee en worden, na gecheckt en gebrandmerkt te zijn, naakt aan boord van het slavenschip gebracht. De mannen en vrouwen worden geboeid en moeten in het ruim, waar het al gauw stinkt naar uitwerpselen en kots. Alle afrikanen worden in drie groepen twee keer per dag naar dek gehaald om te eten, zich te wassen en te springen.

Jochem Outjes, de kapitein van het schip, was vast besloten om met zoveel mogelijk lading de afrikanen aan te komen in Suriname, en daarom hield hij de luiken van de slavenruimen open, liet de ruimen schoonmaken tijdens het eten, gaf de slaven goed te eten en had, op de kippen na, geen levende dieren aan boord, wie ziekten konden verspreiden. Op een dag wordt Tutuba na het eten niet terug in het ruim gestopt, maar door een bomba slaaf aangestelt als opzichter meegenomen naar een andere groep vrouwen achter op het schip.

De matrozen mochten deze vrouwen verkrachten, wat Tutuba verschrikkelijk vond. Ze kreeg een band met de andere vrouwen op het achterdek en nam Sanu ook mee. Hij zou na deze reis nog 2 reizen moeten maken. Na 41 dagen was er land in zicht: de Surinaamse kust. De reis was tot dan toe heel voorspoedig gelopen, maar het weer sloeg om.

Het slavenschip liep vast op een zandbank en de hele lading kroesvee verdronk in het slavenruim op 1 januari Alleen Tutuba en 13 anderen hadden het naast de voltallige bemanning overleefd, doordat ze op het achterdek zaten. Ook Sanu was verdronken. De 14 slaven werden verkocht aan een slavenhandelaar, waar ze konden aansterken. Na een week werd ze weer verkocht en vervoerd naar plantage Breukelerwaard. Hier hielp ze Sa-sa, een oude slavin wie voor de kinderen zorgde. In de tussentijd kwam ze er achter dat ze zwanger was van een van de matrozen en haalde Sa-sa over om haar een middeltje te geven voor een miskraam.

Na 10 weken kwam de bigi misi: de bazin van de plantage. Alle nieuwe slaven moesten naar haar toe en kregen dan een naam. Tutuba kreeg de naam Minerva, en leerde om nederig te zijn. Tutuba kreeg een man en kinderen. Na een zwaar leven als veldslavin stierf ze op jarige leeftijd. Kapitein Outjes moest zich verantwoorden bij het Hoge Hof en na een hoop gedoe kreeg hij en zijn bemanning uitbetaald. Hij is nog enkele malen kapitein geweest op een slavenschip. Motieven: Een van de belangrijkste motieven is de onmenselijkheid.

De witten zien de slaven alleen maar als lading kroesvee en om een zo groot mogelijke winst te behalen, zorgen ze voor iets betere leefomstandigheden voor het kroesvee.

Eigenlijk zegt die naam ook al genoeg. Daarnaast maakt het de kapitein niet uit dat de hele lading verdrinkt. Het is alleen heel jammer voor de winst. Een tweede motief is het slavenschip. Op dit schip zitten de slaven 6 weken, waarna het vergaat samen met zwarten. Ten slotte staat de toekomst ook heel centraal. Waar die voor Tutuba in duigen valt slaaf worden , wordt die van kapitein Outjes alleen maar beter veel geld verdienen.

Aan het eind van het boek zie je dat de toekomst van beide niet is geworden wat ze hoopten. Perspectief: Dit boek heeft een meervoudig perspectief: Het is afwisselend per hoofdstuk geschreven vanuit Tutuba of Kapitein Outjes in een alwetende verteller. Een voorbeeld is: blz. Ze ontwikkeld zich van een vrije vrouw dat zal gaan trouwen, naar een slavin. Je weet wat ze denkt en voelt.

Tutuba is een jarige vrouw dat verloofd was. Ze is de oudste en heeft 3 jongere broertjes en een zusje van enkele maanden. Ze is spontaan, een doorzetter, zeker geen dom meisje, en niet nederig. Jochem Outjes: Hij is ook een hoofdpersoon en een karakter. Je weet wat hij denkt en voelt, maar de emoties komen niet heel goed naar buiten. Dit zal komen omdat dit boek om de gebeurtenissen en het leven gaat, niet om de personen zelf.

Hij had al heel wat zeereizen achter de rug en hoopt in zijn toekomst terug te kunnen keren naar Stockholm zijn geboorteplaats om een wijnhandel te beginnen.

Kapitein Outjes is een voorzichtig man deur kajuit altijd goed op slot en neemt het kapitein-zijn bijzonder serieus. Toch is het een goedaardige man wil Tutuba na de sex betalen wie geniet van het varen op zee de zons op- en ondergang en uitkijkt naar een mooie toekomst.

Bijpersonen: Sanu: Zij is een type, maar door Tutuba weet je vaak hoe ze zich voelt. Sanu is de tante van Tutuba zus van moeder , maar het voelt voor hun als beste vriendinnen. Sanu is niet getrouwd, omdat ze in haar jeugd tegen een harde boomwortel was aangevallen. Ze heeft nu een wijde opening tussen haar voortanden en een litteken in haar gezicht. Sanu is een soort kraamverzorgster en helpt vrouwen met bevallen. Ze is niet snel bang en een echte grote zus voor Tutuba. Sanu sterft doordat ze het slavenruim in wordt geduwd en verdrinkt.

Sa-sa: Sa-sa is een type. Zij is de creoro mama op plantage Breukelerwaard, wat inhoud dat zij als oude slavin voor de kinderen zorgt, terwijl de andere slaven op de plantage zelf moeten werken. Ze is een lieve maar kordate vrouw wie lang geleden ook uit Afrika kwam. Zij heeft eerst op een andere plantage gezeten. De eerste keer dat Tutuba Sa-sa zag, dacht ze dat Sa-sa haar grootmoeder was. Sa-sa heeft van de bigi misi de naam Louisa gekregen.

Afiba: Afiba is een type. Zij heeft de leiding van de groep vrouwen, en overleeft de schipbreuk ook. Kofi en Kwame: Kofi en Kwame zijn types. Het zijn 2 slavenjongens van 10 jaar oud wie voor de baas mee naar holland moeten. Ze zijn meer bevoorrecht: hebben kleren, mogen rondlopen en zijn instaat meer eten te krijgen of dingentjes te pakken.

De rovers: De rovers zijn types. Het zijn zwarte mannen uit afrika die mannen, vrouwen en soms kinderen stelen en verkopen aan witte mannen. Een bomba is een slaaf die is aangestelt tot opzichter.

Als hij niet doet wat de blanken willen, wordt hij ook gevangen. Claas Jansen: Hij is een type en de onderstuurman op de slavenboot. Claas Non: Hij is een type en de 1e stuurman op de slavenboot. Het is een goede kerel waar kapitein outjes mee overweg kan. Ook kan hij de manschappen goed onder de duim houden. Bigi misi: De bigi misi van de plantage Breukelerwaard is een type. Ze is een weduwe en heeft 2 dochtertjes. Zij is de baas over de plantage wie pas 3 jaar bestaat.

Zij geeft ook alle slaven een naam. Het dorp bestond uit houten hutten, met bankjes onder bomen, met een mooi uitzicht. Dit is een schip van 35 meter lang, en 9 meter breed. Helemaal voor in de boot lag het buskruit opgeslagen. Op het achterdek zaten 15 vrouwen waar de matrozen sex mee mochten hebben.

DYA INFRASTRUCTUUR PDF

Leusden (schip, 1719)

Om uur bespreken we de studie Management van de Leefomgeving en om uur International Business in Food and Flowers. Klik alvast op de play-knop om voor een reminder! Ik vind geschiedenisboeken altijd erg interessant en dat spatte van dit boek af. Toen ik de achterflap las, wist ik het zeker: Je ziet de wereld vanuit een slaaf en een kapitein, wat heel interessant kan worden. Dit boek is verfilmd en uitgezonden als serie op tv.

SN74LS02 DATASHEET PDF

Tutuba, het meisje van het slavenschip Leusden

De bouw van het schip duurde ongeveer acht maanden. De totale kosten bedroegen De naam van het schip is waarschijnlijk gegeven door Cornelis Bors van Waveren , die namens de WIC opdrachtgever was voor de bouw van de Leusden. Bors van Waveren was heer van de heerlijkheid Leusden in Eemsland en vermoedelijk heeft hij het schip hiernaar vernoemd.

CMS 1000-3 PDF

Bijna 700 Afrikanen verdronken voor de Surinaamse kust

ISBN Op 1 januari verging voor de monding van de Marowijnerivier in Suriname het slavenschip Leusden, eigendom van de West-Indische Compagnie WIC , met aan boord Afrikaanse gevangenen, op het moment van de ramp bevonden zich gevangenen aan boord, waarvan er slechts 16 de ramp overleefden. Het schip, gebouwd in Amsterdam in , heeft tot aan haar ondergang in tien slaventochten uitgevoerd. In totaal werden gevangenen in Afrika ingescheept, waarvan mensen de overtocht overleefden. De geschiedenis van de Leusden confronteert ons met alle facetten van de trans-Atlantische slavenhandel: opstanden, ziekten en tenslotte de moord op van de gevangenen door de bemanning tijdens de ondergang van het schip. Deze scheepsramp, die geldt als de grootste moordpartij tijdens de gehele periode van de slavenhandel, is tot nu toe onbesproken gebleven.

Related Articles